ŞEYTAN İLE DÜET

Dürttü yine şeytan
"Kalk" dedi, "Ben geldim!"

Sevindim gelişine,

bir o kadar kaygılandım...

"Neden?" diye sordu şeytan,
"Ben olmasam yaşayamazsın, sen!"

Doğru, çöl olur dünyam, olmasan.
İnanılmaz bir coşku bana yaşattığın,
sonundaki çaresizlik olmasa, olacağını bildiğim...


"Haksızlık yapma, nankör insan." dedi, gülerek şeytan.
"Coşkunun koşulu imkansızlık.
Hem düşünme bunları,
kalk uyuşma,
şimdi yaşama zamanı...
Bak, baharı getirdim sana."

Arkasından gelecek kışı bilerek
nasıl yaşanır ki bahar?

"Arkasındaki kış olmasa" dedi şeytan
"ne anlamı kalırdı baharın
sersem insan?"

İmkansızın tutkusu için
değer mi
karda kışta kalmaya, savunmasız?

"Ahh! bu insan oğlu" diye homurdandı şeytan,
"Kalk!" dedi "kalk, uyuşuk beden
nefessiz kalmışsın sen, havasız
kalk, sarıl bana
yaşatayım sana
dünyanın en büyük coşkusunu
ve zevk verirken soluk aldıran acısını..."

Soluk almak için
değer mi
acı çekmeye, çaresizce?

"Kalk!" dedi şeytan
"Kalk,uyuşuk beden...
Ömür geldi, geçiyor
şimdi yaşama zamanı
boş ver geçmişi
düşünme geleceği...
Can baba bile demedi mi
'Ömür dediğin üç gündür,
dün geldi geçti
yarın meçhuldür…
O halde ömür dediğin bir gündür,
o da bugündür….'

Ne diyeyim sana
muhtacım bir soluğuna...
Arkanda gizlediğin kış
üşütse de aklımı bugünden
verdiğin coşku ısıtıyor yüreğimi.

"İşte" dedi şeytan

"işte benim sevdiğim insan.

İşte yaşama, hakettiği değeri veren İNSAN!"

Dün geldi geçti,
yarın meçhul,
şimdi nefes almak lazım, derinden...
Yani lafın özü:
Hoşgeldin şeytan,
hoşgeldin yaşam!..