ZORDUR YELKEN AÇMAK AÇIK DENİZLERE

Zordur dostum,
yelken açmak açık denizlere,
güvenli limanından ayrılmak zor...

Diyeceksin ki sanki kendi limanında hiç fırtına olmaz mı?
Olur, dostum olur
ama bildiğin gibi olur.
Rüzgârını bilirsin, bulutunu tanırsın,
anlarsın suyun sessizliğindeki haykırışı,
balıklarını tanırsın,
varsa limanını mesken tutmuş köpekbalığı
onu da bilir önlemini alırsın...

İşte sırf bu yüzden
en köhne, en fırtınalı
en berbat liman seninki de olsa
kendini güvende hissedersin.
Korktuğun ise sadece bilmediğindir.
Bilinmeyendir insanı dehşete düşüren,
özgüvenini hırpalayan.
iŞTE BU YÜZDEN DOSTUM,
mesken tuttuğumuz limanları öyle kolay terk edemeyiz.
Kolay değildir başka mahalleye taşınmak,
boşanmak kolay değil.
Dost meclislerini değiştirmek kolay değildir,
iş yerini değiştirmek kolay değil.
Her horoz kendi çöplüğünde öter be dostum
bu yüzden kolay değildir,
çöplük de olsa çöplüğünü değiştirmek.

Hele dostum, benim gibi attığı adımı üç paye top atışı ile ilan edenler için
hiç kolay değildir yabancı limanlarda demirlemek...
Oysa gelsen sessiz sessiz
demirlesen bir köşeye,
önce bir anlasan dinlesen "Kimdir bu çöplüğün horozu,
kimdir gediklisi, kimdir delisi? Kimdir köşe başını tutan değnekçisi?
Dost olanı kimdir, açık sözlü ve yürekli olanı?
En önemlisi sırtını dayayacağın kimdir, fırtınada?"
Zor be dostum,
işte bu yüzden pek zor güvenli bildiğin limanından ayrılmak...
Bu yüzden zordur
taşınmalar, ayrılıklar,
kalmalardan daha çok gitmeler...

Ama dostum,
sırf yaşayabileceğin fırtınalardan ya da bilinmezden korktuğun için
hep saklanırsan o kuytu köşende
"Nereden bileceksin okyanusların büyüklüğünü,
dalgaların coşkusunu,
keşfedilmemiş adaların altın kumsallarını?..."

Zor da olsa yelken açmak yaşama
aldanmaları geride bırakarak
cesaretsizleri imrendirerek
umudunu hiç tüketmeden
güzel be dostum...