28 Aralık 2008 Pazar

KÜPELERİM ÇOK GÜZEL, DEĞERİ 2 YTL...

Trekking grubumla birlikte SHÇEK'ten bir grup çocukla buluştuk, beraber yemek yedik. İşte bu yemekten bende kalan izler:
Ünzile insan dölü
On kardeş beşi ölü
.....
Ünzile insan dölü
bilinmezlere gebe
sırların nimetini
yükleyipte beline



Adı Ünzile, insan dölü
gözleri ışıl ışıl,
güzelliği seviyor,
süsü püsü...
Figen ablasının kucağında
en baba tatlıya "Hayır" diyor,
"Teşekkür ederim, yemiyeceğim.
Sonra kilo alıyorum.."

Adı Ünzile, insan dölü,
bacak kadar boyu,

yalnız yüreği güzelliğe hayran...

Talip bir diğerinin adı,
adını söylerken uyarıyor,
'b' değil 'p' sonu.
"Cin gibi maşallah,
Allah anasına babasına bağışlasın"
diyesi geliyor insanın...
Sahi annesi babası nerede?

Yüzleri gülüyor, yüzlerimiz gülüyor.
İçimiz rahat(!) toplumsal sorumluluğumuzu yerine getiriyoruz.

Kenan'ı bir yaş geç göndermişler okula...
Kim? Neden? bilinmez...
Kenan gururla söylüyor:
Özel günlerde ailesinin yanına gittiğini...
Dört kardeşin en küçüğü.
Bacak kadar boyu ile
sığamamış altı kişik ailesinin yanına
yedinci olarak...
Hikayesi uzun ama
en çok dördüncü sınıf olmak istediğini anlatıyor
abla diyen içli sesi ile...

Adı Büşra insan dölü...
"Tanıştığımıza memnun oldum." diyor önce
sonra ekliyor "Küpelerin çok güzel, ne kadara aldın?"
Çıkarsam, versem...
Annesi nerede Büşra'nın?
Olur mu kulaktan çıkarıp vermek?
Ben olsam kızmaz mıyım kızıma?
Küpelerim çok güzel,
değeri 2 YTL.
Nerede Büşra'nın annesi?
Yanında olsa kızmaz mı küpemi vermeme...

Adı Kenan, Talip, Büşra, Ünzile...
Farkeder mi?
İnsan dölü her biri...
Gözleri ışıl ışıl
çoğu konuşkan, yırtık
öğrenmişler yaşamayı
gerektiğinde tırmalayarak...



Biz mi?
Selami, Yıldız, Ekrem....
Dışardaki yüzlerce abla ve abiden bir kaçı...
Kibar olmaları gerektiği öğretilen iyi niyetli insanlar.
Arkası gelmeyen sorular...
Bir daha göremeyeceklerini bildikleri bizlere
kendilerini beğendirme yarışına girmiş bir avuç çocuk...
"Abla abla baksana....
Abi biliyor musun ben..."

Ayrılırken "Hoşçakalın" diyorum,
"Sizinle tanıştığımıza sevindim.
Umarım tekrar görüşürüz..."
benden önceki yüzlerce abla ve abinin dediklerini unutarak...
Gülümsüyorlar hüzünle
"Güle güle" derken bilerek görüşmeyeceğimizi.

Şimdi kalkıp kuaföre gideceğim
saçıma en havalısından fön.
Şıkır şıkır giyinip
fix menü yemek...
Vijdanımla başbaşa
vur patlasın, çal oynasın
kulağımda Büşra'dan hatıra küpeler,
fiyatı 2 YTL...

2 yorum:

Adsız dedi ki...

yemekteyken olmadi ama simdi gozlerim doldu,cocuklarin tarafindan bakabilmenin guzel bir ifadesi olmus sagol tesekkurler

Adsız dedi ki...

ORDA DEĞİLDİM AMA SAYENDE O KADAR GÜZEL ANLADIM Kİ ONLARIN DUYGULARINI...

Yorum Gönder