Küçüklerin Gözlerinden Büyüklerin Ellerinden Öperim

Yarın arife, ertesi gün bayram...
Kimse bana bayramlık almadı,
ben de almadım..
Çocukluğumda kalmış bayramlık sevinçlerim..
Bu gün arşınladım çocukluğumdan gençliğime
memleketimin koskocaman(!) caddesini
bir uçtan öte uca...
Çevremde 37 yılın hayaletleri,
melekler nerede?
***
Öğretmen kızı Banu'ya alınan bayramlığın aynısından istiyorum, diye tutturuşum...
Anacığımın gözlerindeki çaresizlik...
Nerden bulunup buluşturulduğunu hiç bilmediğim bir para ile alınan
turuncu pitikareli, belden kiloş o elbise ile bayramı karşılayışım...
Çilem, adını verdiğimiz o kuzunun kesilişini izleyişimiz gözleri yaşlı..
Babaannemin ve annemin her yıl kuban kesebiliyor oluşumuzdan duydukları haklı gurur!
Yani "Kimseye muhtaç değiliz, Allah' a şükür!"düşüncesinin
hem dünyaya hem kendilerine açık ispatı!
***
Sevgili Koca Aşa
asırlık çınar,
Senin varlığın ve yaşama sarılışın ölümsüzlüktü benim için.
O yüzden "Babannen ölüm döşeğinde
kendini bilmeden yatıyor" dediklerinde
"Hadi canım, demiştim.
Daha neler?
O ölmez ki!"
Hele beni çağırışın ölüm döşeğinden:
Evimde kırılmadık bardak bırakmayışın!
Bilirsin, hep inandım senin güçlerine..
Kucağına yattığımda,
sen alnımı karışlarken,
bıçağın tersi ile tüm vücudumdaki kem gözleri esneye esneye keserken
ben tatlı bir uğuşukluk içinde huzur bulurdum...

Ah babaanne! artık huzur yok kimselerin kucağında...
En çok beni seviyor, dediğim bir babaannem de yok;
sen, yüz kusur yaşında
azraile 19 gün direnip
27 Mayıs 2007'de
gözünden akan bir tek damla yaş ile elvada dediğinden beri dünyaya.

Bayram sabahları seninle anlamlıydı
sabah ezanında tepemize dikilişin,
"Bayram namazına gidenler çıktı, siz halâ kalkmadınız! " diye söylenişin,
cebine sıra sıra hazırladığın bayram harçlıklarımızı
elini öptürüp verebilmek için çırpınışın...
Giyinip kuşanıp,
sayısı yıllar öncesinden yüzü aşmış torunlarını ve onların çocuklarını gözün kapıda bekleyişin..

Ah babaanne asırlık çınar,
Senin yaşama bağlılığın aklımda
kendini sakınışın tüm kötülerden, sağlıksız olanlardan...
Senden 20- 30 yaş küçüklerin ölümünü olağan karşılayışın
"Yaşı da geldiydi onun..."deyişin
ölümü hiç kendi üzerine kondurmadan...

Evde yalnız kalamazdın, hatırladın mı?
Anne mi hiç bir yere bırakmazdın...
Biz seninle dalga geçtiğimizde
"Babaanne, azrail daha genç diye annemi almaz, onu kandıramazsın." diyerek
bize bastonunu sallardın
"Ecelin kime geleceği hiç belli olmaz!" diyerek...

Ah Babaanne! asırlık çınar,
annemin deyişi ile
"Mekanın cennet, toprağın bol olsun..."
Sana olan borcumu ödeyemem bir bayram yazısı ile...
senin yaşamına bir roman yakışır ancak...
***

Foto: Ekrem İPEKÇİ

Selami Hoca'nın önderliğinde bazı arkadaşlar,
Keçiören Güçsüzler Yurdu'nu ziyaret ettiler bugün...
Bir Kurban Bayram'ı öncesinde gerçekleştirilebilecek en güzel sosyal etkinliğe imza attılar böylece...
Çünkü bayramlar en çok da yaşlılar için
coşku ve hüznün ateşli dansıdır, gözlerde başlayan.

FOTO: Ekrem İPEKÇİ

Ben babannemden bilirim: bir an boş kalan evin hüzünlü sessizliğini
ve çalan kapı zilinin gözlerde yaşattığı bayram coşkusunu...
Ben gidemedim güçsüzler yurdu ziyaretine
memlekette olduğum için ama
sayelerinde sevgili babaannemi ziyaret ettim,
onunla geçirdiğimiz onca bayramı...
İşte bu duygularla
başta Selami Hoca, Yıldız ve bu fikir kimden çıktıysa onun
ve diğer tüm katılımcıların,
ve dostların, canların
tüm okuyucuların
beni seven sevmeyen
bana kırgın ve küskün olan
ya da gülümseyerek hatırlayan beni...
Yaaaa! dünya alemin işte var mı ötesi?
Yani bayramınızı kutlar
küçüklerin gözlerinden
büyüklerin ellerinden öperim!